Κυριακή

Το ‘ΌΧΙ’ του 1940 είναι το ‘ναι’ του σήμερα...ναι στην αδράνεια, ναι στην οπισθοδρόμηση, ναι στην καθήλωση της Ελλάδας πίσω στο χθές...

Στις 12 Οκτώβρη του 2012 συμπληρώθηκαν 68 χρόνια από την ημέρα που οι αντιστασιακές οργανώσεις απελευθέρωσαν την Αθήνα, απ' τη γερμανική κατοχή.Ήταν 12 Οκτώβρη του 1944, ημέρα Πέμπτη.
Από τότε, για καθαρά πολιτικούς λόγους, η ημερομηνία αυτή ξεχάστηκε απ' το επίσημο μετεμφυλιακό κράτος και καθιερώθηκε ως εθνική επέτειος η 28η Οκτωβρίου 1940, που ο Ελληνικός λαός είπε το ΟΧΙ στο φασισμό.
Εμείς, βέβαια, του '60 οι εκδρομείς, (όπως λέει ο Διονύσης), τελειώσαμε το σχολείο ξέροντας ότι το ΟΧΙ το είπε ο Μεταξάς.
Έπρεπε να μεγαλώσουμε πάρα πολύ, για να μάθουμε ότι δεν ήταν δυνατόν να το έχει πει ένας δικτάτορας.
 
Σήμερα, στην εποχή του ΝΑΙ, καλούμαστε να μιλήσουμε στα σχολειά μας για αγώνες, θυσίες, εθνική υπερηφάνεια, εθνική ανεξαρτησία.
 
Με τι ψυχική δύναμη, όμως, να μιλήσουμε γι' αυτά τα ιδανικά, όταν βρισκόμαστε πάλι σε έναν πόλεμο σκληρότερο και πιο επικίνδυνο, γιατί στοχεύει το νου και την ψυχή;
Οι Έλληνες, το 1940, τόλμησαν να τα βάλουν με το τέρας του ιμπεριαλισμού και του φασισμού.
Σήμερα, ο ίδιος εχθρός σκιάζει την Ελλάδα, που σοκαρισμένη, δεν μπορεί ούτε καν να ψελλίσει το ΟΧΙ.
Οι εορτασμοί των επετείων έχουν ως στόχο την ανάμνηση των γεγονότων και τον παραδειγματισμό των νεοτέρων.
Μαζί μ' αυτά, ας αντλήσουμε δύναμη και ελπίδα από τους ηρωϊκούς εκείνους καιρούς.
Οι Έλληνες, τότε, άντεξαν τις κακουχίες στο αλβανικό μέτωπο, άντεξαν την πείνα, τις εκτελέσεις και τα βασανιστήρια.
Άντεξαν τους μαυραγορίτες, τους δωσίλογους, τους ταγματασφαλίτες.
Και τότε, βέβαια, όπως και τώρα δεν ήταν όλοι μαζί.
Υπήρχαν κι αυτοί που έφυγαν στο εξωτερικό κι αυτοί που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές.
Η Ελλάδα, ίσως, είναι η μοναδική χώρα, που όταν απελευθερώθηκε, σ' αυτούς τους ανθρώπους ανέθεσε τη διακυβέρνησή της.
Όσοι αντιστάθηκαν μας έδωσαν την ελεύθερη Ελλάδα.

Σήμερα, η πατρίδα μας δοκιμάζεται σκληρά.
Όσοι παλέψουμε για τα ιδανικά της Δημοκρατίας θα μπορούμε να κοιτάξουμε μια μέρα τα παιδιά και τους μαθητές μας στα μάτια, χωρίς ντροπή.
Και μην ξεχνάμε πως κάθε λαβύρινθος και κάθε μινώταυρος μπορεί να αντιμετωπιστεί!
Και πως, για να κοιτάξουμε τ' άστρα, πρέπει να σηκώσουμε το κεφάλι!
Share:

Advertisement