Μέσα απ’ αυτά πηγάζει κάτι σημαντικό.
Ότι συμπορευόμαστε. Στα ήθη και στα έθιμα κανείς δεν είναι μόνος του ποτέ. Είμαστε πάντοτε όλοι μαζί. Από τα δώρα που ανταλλάσουμε, από τις ιστορίες που διηγούμεθα, από τον τρόπο που ζούμε.
Και τούτη τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή η Εκκλησία, για μια άλλη φορά, μάς έχει καλέσει όλοι μαζί να πορευτούμε. Αυτό είναι το νόημά της. Δεν μένει κανείς κλεισμένος στον εαυτό του και στο σπίτι του. Όλοι μαζί λατρεύουμε το Θεό μας, όλοι μαζί προσευχόμαστε, όλοι μαζί νηστεύουμε.
Γιατί ακριβώς έχουμε ανάγκη την άσκηση. Όχι για να στερηθούμε κάποιες τροφές, αλλά για να έχει ο νους μας την υπόμνηση ότι χρειαζόμαστε τούτη την περίοδο να καθαρίσουμε τις αυλές, αλλά και τις ψυχές μας.
Είναι όμορφο! Γιατί ακριβώς ο άνθρωπος είναι μια ψυχοσωματική οντότητα. Και νιώθει την ανάγκη να είναι καθαρός για να γιορτάσει το Πάσχα! Έτσι, λοιπόν, συμπορευόμαστε και φτάνουμε στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα όπου είναι το αποκορύφωμα μιας πορείας και μιας ασκητικής, προκειμένου να ζήσουμε και να βιώσουμε τη χαρά του Πάσχα, το πέρασμα στην άλλη ζωή.
Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος





